توضیح برج های خنک کننده: نحوه کار، انواع و نحوه انتخاب مناسب

چگونه یک برج خنک کننده در واقع کار می کند

برج خنک کننده یک دستگاه دفع حرارت است که گرمای اتلاف را از فرآیند یا سیستم ساختمان با انتقال آن به جو از طریق تبخیر آب حذف می کند. اصل اساسی ساده است: آب گرم از یک چیلر، فرآیند صنعتی یا سیستم HVAC به بالای برج خنک کننده پمپ می شود و روی یک رسانه پر توزیع می شود. همانطور که آب از طریق پرکننده به سمت پایین جریان می‌یابد، بخشی تبخیر می‌شود - و این تبخیر گرما را با خود می‌برد و آب باقی‌مانده را قبل از جمع‌آوری در حوضه در پایین سرد می‌کند و دوباره به منبع گرما می‌چرخد.

حرکت هوا در فرآیند اصلی است. در اکثر سیستم‌های برج خنک‌کننده، یک فن هوا را از طریق رسانه پر می‌کند، یا در همان جهت آب در حال سقوط (جریان متقاطع) یا در جهت مخالف (جریان مخالف). تماس بین هوا و آب همان چیزی است که هم تبخیر و هم انتقال حرارت همرفتی را هدایت می کند که با هم اثر خنک کنندگی ایجاد می کنند. دمای لامپ مرطوب محیط - معیاری که هم دما و هم رطوبت هوا را محاسبه می‌کند - عامل اصلی محیطی است که تعیین می‌کند یک برج خنک‌کننده در هر لحظه چقدر می‌تواند موثر عمل کند.

آبی که تبخیر می شود از سیستم از بین می رود و باید جایگزین شود - به این آب آرایش می گویند. از آنجایی که تبخیر مواد معدنی محلول و سایر ناخالصی‌ها را در آب باقی‌مانده متمرکز می‌کند، فرآیند دمیدن نیز برای تخلیه دوره‌ای بخشی از آب حوضه و جایگزینی آن با آب تازه آرایشی و کنترل غلظت مواد جامد محلول مورد نیاز است. مدیریت این دو جریان آب - آرایش و دمیدن - بخش مرکزی کارکرد موثر برج خنک کننده و بدون مشکل پوسته شدن یا خوردگی است.

انواع اصلی برج های خنک کننده و محل استفاده هر کدام

برج های خنک کننده بر اساس پیکربندی جریان هوا، مکانیزم پیش نویس و روش انتقال حرارت دسته بندی می شوند. درک این تمایزات به تطبیق نوع برج مناسب با بار حرارتی برنامه، محدودیت‌های سایت و محیط عملیاتی کمک می‌کند.

جریان متقاطع در مقابل جریان متقابل

در یک برج خنک کننده جریان متقاطع، آب به صورت عمودی از میان پر می ریزد در حالی که هوا به صورت افقی در سراسر آن حرکت می کند. این پیکربندی به سیستم توزیع آب اجازه می دهد تا با گرانش بدون فشار کار کند، تعمیر و نگهداری را ساده می کند و انرژی پمپاژ را کاهش می دهد. برج‌های جریان متقاطع نسبت به طرح‌های جریان متقابل عریض‌تر و از نظر مشخصات پایین‌تر هستند که می‌تواند در سایت‌هایی با محدودیت ارتفاع یک مزیت باشد. در یک برج خنک‌کننده جریان مخالف، هوا از طریق پرکننده به سمت بالا حرکت می‌کند در حالی که آب به سمت پایین می‌افتد - جریان‌های مخالف، کارایی تماس را به حداکثر می‌رسانند و ردپای فشرده‌تری را ایجاد می‌کنند. طرح‌های جریان مخالف عموماً از نظر حرارتی کارآمدتر در واحد حجم پر شده‌اند، و در مواقعی که فضا محدود است یا زمانی که دستیابی به دمای نزدیک به حباب مرطوب حیاتی است، آنها را به انتخاب ارجح تبدیل می‌کند.

پیش نویس مکانیکی: القایی در مقابل اجباری

برج‌های خنک‌کننده پیش‌کش مکانیکی از فن‌ها برای حرکت هوا در داخل پرکننده استفاده می‌کنند. برج های کششی القایی فن را در بالای برج قرار می دهند و هوا را از طریق سیستم به سمت بالا می کشند. این ترتیب به این معنی است که فن در هوای نسبتاً خنک و اشباع شده کار می کند که پر شده را ترک می کند، که استرس کمتری بر موتور فن وارد می کند و توزیع جریان هوا یکنواخت تری را در سطح مقطع پر ایجاد می کند. برج‌های کشش اجباری فن را در پایه قرار می‌دهند و هوا را از پایین به داخل پر می‌کنند. دسترسی به آن‌ها برای تعمیر و نگهداری آسان‌تر است، زیرا فن و موتور در سطح زمین هستند، اما بیشتر در معرض گردش مجدد هستند - جایی که هوای گرم خروجی به داخل ورودی هوا کشیده می‌شود - که عملکرد حرارتی را کاهش می‌دهد. به همین دلیل طرح های پیش نویس القایی در کاربردهای برج خنک کننده صنعتی رایج تر است.

برج های خنک کننده طبیعی پیش نویس

برج‌های خنک‌کننده طبیعی - سازه‌های هیپربولوئید بزرگ مرتبط با نیروگاه‌ها - از اختلاف چگالی بین هوای گرم و مرطوب داخل برج و هوای خنک‌تر محیط بیرون برای ایجاد جریان هوا به سمت بالا بدون فن‌های مکانیکی استفاده می‌کنند. شکل هذلولی از نظر ساختاری برای ارتفاعات مورد نیاز (اغلب 100 تا 200 متر) کارآمد است و یک پیش نویس طبیعی قوی ایجاد می کند. این برج‌ها در مقیاس‌های بسیار بزرگ - تولید برق، نیروگاه‌های بزرگ پتروشیمی - مقرون‌به‌صرفه هستند که در آن‌ها حذف انرژی فن در یک تاسیسات عظیم از نظر اقتصادی قابل توجه است. آنها برای اکثر کاربردهای تجاری یا صنعتی در مقیاس متوسط ​​به دلیل هزینه سرمایه و ردپای سایت درگیر عملی نیستند.

برج های خنک کننده مدار بسته (خشک).

در یک برج خنک کننده مدار بسته، سیال فرآیندی که خنک می شود از طریق یک سیم پیچ آب بندی شده در داخل برج به گردش در می آید و هرگز مستقیماً با جریان آب یا هوای خارجی تماس نمی گیرد. گرما از سیال فرآیند از طریق دیواره سیم پیچ به مدار آب پاشش در قسمت بیرونی سیم پیچ منتقل می شود و تبخیر آن آب اسپری گرما را از بین می برد. از آنجایی که سیال فرآیند ایزوله نگه داشته می‌شود، از برج‌های مدار بسته در جاهایی استفاده می‌شود که آلودگی سیال فرآیند غیرقابل قبول است - خنک‌سازی مرکز داده، پردازش غذا و نوشیدنی، برخی از فرآیندهای شیمیایی، و کاربردهایی که محلول‌های گلیکول از یخ زدگی محافظت می‌کنند. آنها گران تر از برج های خنک کننده باز با ظرفیت معادل هستند و نیاز به توجه بیشتری به مدار آب پاشش دارند، اما خطر آلودگی سیال فرآیند را از ذرات معلق در هوا یا رشد بیولوژیکی در حوضه برج از بین می برند.

مشخصات کلیدی برای انتخاب سیستم برج خنک کننده

انتخاب یک برج خنک کننده آبی برای یک کاربرد خاص، مستلزم تطبیق ظرفیت حرارتی و ویژگی های عملیاتی برج با نیازهای واقعی سیستم است. اینها پارامترهایی هستند که انتخاب را هدایت می کنند:

دمای نزدیک مهمترین متغیر منفرد در اندازه برج خنک کننده است. یک رویکرد کوچکتر - به این معنی که دمای آب سرد به حباب مرطوب محیط نزدیکتر می شود - به یک برج بزرگتر با حجم پر شدن و ظرفیت جریان هوا بیشتر نیاز دارد. تعیین یک رویکرد سخت‌گیرانه‌تر از آنچه که برنامه واقعاً نیاز دارد، منجر به هزینه سرمایه بزرگ‌تر و بدون سود عملیاتی می‌شود. عکس این قضیه نیز صادق است: مشخص کردن یک رویکرد خیلی شل به این معنی است که چیلر یا تجهیزات فرآیندی متصل به برج، آب گرم تری را اجرا می کند و کارایی آن را کاهش می دهد. درست کردن مشخصات رویکرد به جای استفاده از یک قانون سرانگشتی، ارزش تحلیل مهندسی دقیق را دارد.

کاربردهای برج خنک کننده صنعتی و الزامات خاص

برج های خنک کننده صنعتی طیف وسیع تری از فرآیندها را نسبت به کاربردهای HVAC تجاری انجام می دهند و بسیاری از فرآیندهای صنعتی الزامات خاصی را بر طراحی برج خنک کننده تحمیل می کنند که فراتر از مشخصات تجاری استاندارد است.

• تولید برق: نیروگاه های حرارتی از برج های خنک کننده برای دفع گرمای کندانسورهای بخار استفاده می کنند. مقیاس بسیار زیاد است - یک نیروگاه بزرگ ممکن است گرمای بیشتری را نسبت به بار HVAC کل شهر دفع کند - به همین دلیل است که برج‌های هیپربولیک طبیعی طرح انتخابی هستند. دمای آب کندانسور و نرخ جریان به شدت توسط الزامات راندمان توربین محدود شده است و عملکرد برج خنک کننده مستقیماً بر نرخ حرارت و ظرفیت خروجی کارخانه تأثیر می گذارد.
• پتروشیمی و پالایش: خنک‌سازی فرآیند در پالایشگاه‌ها و کارخانه‌های شیمیایی شامل طیف وسیعی از سیالات فرآیند، دماهای عملیاتی و بارهای حرارتی است که با نرخ تولید متفاوت است. برج‌های خنک‌کننده صنعتی در این محیط‌ها باید بارهای حرارتی بالایی را تحمل کنند، در سرویس‌های مداوم 24 ساعته به طور قابل اعتماد کار کنند و از مواد سازگار با کیفیت هوای اطراف کارخانه ساخته شده باشند - سولفید هیدروژن، ترکیبات کلر و سایر مواد شیمیایی تهاجمی موجود در اتمسفر پالایشگاه به فولاد گالوانیزه استاندارد حمله می‌کنند و نیاز به ساختار بدون فایبرگلاس برای قطعات فایبرگلاس دارند.
• تهویه مطبوع و خنک کننده منطقه ای: سیستم های HVAC ساختمان های تجاری از برج های خنک کننده برای دفع گرما از چیلرهای آب خنک استفاده می کنند. اینها معمولاً واحدهای بسته بندی شده و مونتاژ شده در کارخانه با اندازه حداکثر بار خنک کننده ساختمان هستند. سیستم‌های خنک‌کننده منطقه - نیروگاه‌های متمرکز آب سرد که به چندین ساختمان خدمات می‌دهند - از برج‌های خنک‌کننده بزرگ‌تر با سلول‌های فن اضافی استفاده می‌کنند تا از تداوم خنک‌سازی حتی در زمان تعطیلی تعمیر و نگهداری سلول‌های جداگانه اطمینان حاصل کنند.
• مراکز داده: خنک کننده سرور به منبع آب خنک کننده بسیار مطمئن و کم رویکرد نیاز دارد. مراکز داده به طور فزاینده‌ای از برج‌های خنک‌کننده مدار بسته یا خنک‌کننده‌های ترکیبی خشک/مرطوب آدیاباتیک استفاده می‌کنند که مصرف آب را به حداقل می‌رسانند و در عین حال دمای آب سرد مورد نیاز برای عملکرد کارآمد چیلر را حفظ می‌کنند. افزونگی در طراحی سیستم برج خنک‌کننده در سطحی بالاتر از تهویه مطبوع تجاری معمولی تعبیه شده است - پیکربندی‌های سلول فن N 1 یا 2N رایج هستند تا اطمینان حاصل شود که هیچ یک از خرابی قطعات باعث وقفه در خنک‌سازی نمی‌شود.
• فرآوری مواد غذایی و آشامیدنی: خنک‌سازی فرآیند در تولید مواد غذایی به برج‌های مدار بسته یا سیستم‌های باز بسیار خوب مدیریت شده نیاز دارد تا از آلودگی بیولوژیکی آب فرآیند که می‌تواند بر ایمنی محصول تأثیر بگذارد، جلوگیری کند. کنترل لژیونلا به ویژه در کاربردهای برج خنک کننده صنایع غذایی سختگیرانه است و برنامه های تصفیه آب باید به عنوان بخشی از سیستم های مدیریت ایمنی مواد غذایی تایید و مستند شوند.

مواد برج خنک کننده: آنچه که برج از آن ساخته شده است اهمیت دارد

مواد ساختاری و پرکننده مورد استفاده در یک برج خنک کننده مستقیماً بر عمر سرویس، نیازهای تعمیر و نگهداری و مناسب بودن آن برای محیط های عملیاتی مختلف تأثیر می گذارد. انتخاب مواد به ویژه برای برج های خنک کننده صنعتی که شرایط جوی یا شیمی آب می تواند تهاجمی باشد، مهم است.

ساختار و پوشش

فولاد گالوانیزه رایج ترین ماده ساختاری برای برج های خنک کننده بسته بندی شده است - مقرون به صرفه، مستحکم و برای اکثر محیط های تجاری HVAC با شیمی آب معمولی مناسب است. در محیط های ساحلی، اتمسفرهای صنعتی یا کاربردهایی که شیمی آب تهاجمی است (محتوای کلرید بالا، pH پایین)، فولاد گالوانیزه سریعتر از حد انتظار خورده می شود و نیاز به تعمیر و نگهداری یا تعویض مکرر دارد. پلاستیک تقویت‌شده با فایبر گلاس (FRP) جایگزین ترجیحی برای محیط‌های خورنده است - این پلاستیک بدون خوردگی است، یکپارچگی ساختاری را در طول عمر طولانی‌تر حفظ می‌کند و به نگهداری سطح کمتری نیاز دارد. حوضه های فولادی زنگ نزن (معمولاً با درجه 304 یا 316) در مواردی مشخص می شوند که برنامه های کنترل بیولوژیکی از غلظت های بیوسید بالا استفاده می کنند یا جایی که آب فرآیند حاوی آلاینده هایی است که به سطوح گالوانیزه یا FRP حمله می کند.

پر کردن رسانه

رسانه پر کننده سطح داخلی است که آب روی آن توزیع می شود تا تماس هوا و آب به حداکثر برسد. پرکننده فیلم PVC - ورقه های پلاستیکی نازک موجدار که به صورت بلوک مونتاژ شده اند - انتخاب استاندارد برای اکثر برنامه های برج خنک کننده است. سطح بالایی در واحد حجم را فراهم می کند، سبک وزن است و در برابر اکثر مواد شیمیایی تصفیه آب مقاوم است. اسپلش پر - میله‌ها یا شبکه‌هایی که به جای ایجاد یک لایه نازک، آب را به قطرات می‌شکنند - در کاربردهایی استفاده می‌شود که آب فرآیند حاوی مواد جامد معلق یا پتانسیل رسوب‌پذیری است که مسیرهای پرکننده فیلم را مسدود می‌کند. پاشش پرکننده آسان‌تر تمیز می‌شود و آب کثیف را تحمل‌تر می‌کند، اما بازده حرارتی کمتری را در واحد حجم نسبت به پرکننده فیلم فراهم می‌کند و برای کارایی معادل به برج بزرگ‌تری نیاز دارد.

تعمیر و نگهداری برج خنک کننده: چه کاری و چه زمانی باید انجام شود

تعمیر و نگهداری برج خنک کننده اختیاری نیست - به همان اندازه که یک نیاز عملیاتی است، یک الزام ایمنی است. برج های خنک کننده با نگهداری ضعیف منبع اصلی شیوع باکتری لژیونلا در ساختمان ها و تاسیسات صنعتی هستند. فراتر از خطر بیولوژیکی، تعمیر و نگهداری ناکافی باعث پوسته پوسته شدن، خوردگی، رسوب در محیط پر و خرابی مکانیکی زودرس می شود که هزینه های عملیاتی را افزایش می دهد و قابلیت اطمینان سیستم را کاهش می دهد.

تصفیه آب

تصفیه آب برج خنک کننده به سه مشکل متمایز می پردازد: مقیاس (رسوبات معدنی از مواد جامد محلول غلیظ)، خوردگی (حمله الکتروشیمیایی به اجزای فلزی)، و رشد بیولوژیکی (باکتری ها، جلبک ها و بیوفیلم). هر کدام به شیمی درمانی متفاوتی نیاز دارند و برنامه باید متعادل باشد - برخی از بازدارنده‌های مقیاس بر کارایی بیوسید و برخی زیست‌کش‌ها بر نرخ خوردگی تأثیر می‌گذارند. اکثر اپراتورهای برج خنک کننده صنعتی و تجاری با یک متخصص تصفیه آب قرارداد می بندند که به طور منظم آنالیز آب را انجام می دهد، دوز شیمیایی را تنظیم می کند و برنامه تصفیه را مستند می کند. کنترل‌کننده‌های دمنده مبتنی بر رسانایی که به‌طور خودکار آب غلیظ را تخلیه می‌کنند و با آب شیرین تازه پر می‌شوند، در سیستم‌های با مدیریت خوب استاندارد هستند و کیفیت آب را در چرخه‌های تمرکز هدف بدون مداخله دستی حفظ می‌کنند.

مدیریت ریسک لژیونلا

لژیونلا پنوموفیلا - باکتری مسئول بیماری لژیونرها - در آب بین 25 تا 45 درجه سانتیگراد رشد می کند، دقیقاً محدوده عملیاتی اکثر برج های خنک کننده. آب گرم و غنی از مواد مغذی در یک حوضه برج خنک کننده که به خوبی نگهداری نمی شود، یک محیط ایده آل برای رشد است، و رانش از یک برج عامل می تواند ذرات معلق در هوا را به هوای اطراف منتقل کند. الزامات قانونی برای مدیریت خطر لژیونلا در برج‌های خنک‌کننده در اکثر حوزه‌های قضایی وجود دارد و معمولاً به ارزیابی کتبی خطر، آزمایش‌های میکروبیولوژیکی منظم، روش‌های ضدعفونی مستند و سوابق نگهداری شده برای بازرسی نیاز دارد. الزامات خاص بسته به کشور و منطقه متفاوت است - در بریتانیا، آیین نامه عمل تایید HSE L8 استاندارد حاکم است. در ایالات متحده، استاندارد ASHRAE 188 چارچوب را ارائه می دهد. اپراتورهایی که در مورد تعهدات خود نامطمئن هستند، باید به جای اینکه رویه های موجود را کافی فرض کنند، به دنبال مشاوره تخصصی باشند.

جدول زمانبندی تعمیر و نگهداری مکانیکی

فراتر از تصفیه آب، اجزای مکانیکی یک برج خنک کننده نیاز به بازرسی و سرویس برنامه ریزی شده دارند. موارد زیر یک چارچوب معمولی تعمیر و نگهداری را تشریح می کند:

• هفتگی: بازرسی بصری عملکرد فن، پوشش توزیع آب، سطح و شفافیت آب حوضه، و وضعیت حذف کننده رانش. عملکرد شیر شناور آب و نقاط تنظیم کنترل کننده دمنده را بررسی کنید.
• ماهانه: صافی ها را بازرسی و تمیز کنید، گام و وضعیت تیغه فن را بررسی کنید، یاتاقان های شفت فن را بر اساس برنامه سازنده روغن کاری کنید، جریان موتور را بر اساس خط پایه بررسی کنید، شیمی آب را آزمایش کنید و دوز تصفیه را تنظیم کنید.
• فصلنامه: محیط پر را از نظر پوسته پوسته شدن، رسوب یا رشد بیولوژیکی بررسی کنید. نازل های اسپری یا هدرهای توزیع را بررسی و تمیز کنید. حوضه را از نظر تجمع رسوب و خوردگی بررسی کنید. یکپارچگی و تناسب حذف کننده رانش را بررسی کنید.
• سالانه: تمیز کردن و ضد عفونی کامل حوضه، تعویض روغن گیربکس فن (در صورت وجود)، بازرسی کامل مکانیکی شامل ساختار، اتصالات و حوضه، بررسی ارزیابی خطر لژیونلا، بازرسی پرکننده رسانه و تعویض در صورت تخریب.

بهره وری انرژی در سیستم های برج خنک کننده

انرژی فن برج خنک کننده هزینه عملیاتی قابل توجهی برای سیستم های بزرگ است و فرصت های کاهش آن به طور قابل توجهی با فناوری کنترل مدرن بهبود یافته است. درایوهای فرکانس متغیر (VFDs) در موتورهای فن باعث می‌شوند تا سرعت فن - و بنابراین جریان هوا و مصرف انرژی - در پاسخ به بار خنک‌کننده واقعی و شرایط محیطی تعدیل شود. در بار جزئی، که اکثر ساعات کار سالانه را در اکثر اقلیم‌ها نشان می‌دهد، یک برج با فن‌های کنترل‌شده با VFD می‌تواند ۵۰ تا ۷۰ درصد انرژی کمتری نسبت به یک فن با سرعت ثابت که در یک چرخه خاموش برای حفظ همان نقطه تنظیم دمای آب سرد کار می‌کند، مصرف کند. بازپرداخت مقاوم سازی VFD معمولاً 1 تا 3 سال در برج هایی است که ساعات سالانه قابل توجهی کار می کنند.

بهینه سازی نقطه تنظیم دمای آب سرد یکی دیگر از زمینه هایی است که در آن صرفه جویی در انرژی در دسترس است. بسیاری از سیستم‌های برج خنک‌کننده در تمام طول سال تا دمای آب سرد ثابت کنترل می‌شوند. در هوای خنک تر، برج می تواند آب سردتر از حد نیاز تولید کند که باعث هدر رفتن انرژی فن می شود. استراتژی بازنشانی که نقطه تنظیم آب سرد را در هوای معتدل افزایش می‌دهد - به چیلر پایین دست اجازه می‌دهد از دمای پایین‌تر آب کندانسور بهره ببرد - می‌تواند مصرف انرژی ترکیبی برج خنک‌کننده و چیلر را در مقایسه با هر یک از استراتژی‌های نقطه تنظیم ثابت به تنهایی کاهش دهد. این استراتژی بهینه سازی برج چیلر نامیده می شود و از طریق منطق سیستم مدیریت ساختمان (BMS) به جای تغییرات سخت افزاری اجرا می شود.

آب آرایشی و دمیدن نه تنها هزینه آب را نشان می دهد، بلکه انرژی موجود در تصفیه و پمپاژ آن آب را نیز نشان می دهد. بهینه‌سازی چرخه‌های غلظت - اجرای سیستم با غلظت مواد معدنی بالاتر قبل از دمیدن - هم مصرف آب و هم حجم دمیدن را کاهش می‌دهد و در عین حال کیفیت آب قابل قبولی را حفظ می‌کند. کنترل‌کننده‌های رسانایی مدرن، اجرای و تنظیم آن را با تغییرات کیفیت یا شیمی آب آسان می‌کنند.

مشکلات رایج و نحوه تشخیص آنها

مشکلات عملکرد برج خنک کننده معمولاً به صورت افزایش دمای آب سرد ظاهر می شود که با افزایش بار یا لامپ مرطوب محیطی بالاتر قابل توضیح نیست. هنگامی که برج دیگر دمای آب سرد طراحی شده خود را در شرایطی که قبلاً انجام می داد برآورده نمی کند، علت معمولاً یکی از موارد زیر است:

• پر کردن رسوب یا پوسته پوسته شدن: رسوب معدنی یا رسوب بیولوژیکی روی محیط پر، سطح تماس موثر هوا و آب و راندمان حرارتی پر را کاهش می دهد. بررسی بصری پر شده برای رسوبات سفید، لجن یا آسیب فیزیکی اولین مرحله تشخیصی است. تمیز کردن شیمیایی پر مقیاس می تواند برخی از عملکرد را بازیابی کند. پر شدن به شدت آلوده یا آسیب دیده نیاز به تعویض دارد.
• کاهش جریان هوا: فرسودگی تیغه فن، گام نادرست، لغزش تسمه (در واحدهای تسمه محرک)، یا عملکرد ضعیف موتور، همگی باعث کاهش جریان هوا از طریق پر می شوند. اندازه گیری جریان موتور و مقایسه با مقادیر پلاک نام و پایه مشخص می کند که آیا فن قدرت مورد انتظار را می کشد یا خیر. بازرسی تیغه فن و تأیید گام باید بخشی از فرآیند تشخیص باشد.
• گردش مجدد: هوای داغ خروجی که به داخل ورودی هوای برج باز می گردد، دمای موثر ورودی لامپ مرطوب را کاهش می دهد. این یک مشکل محل یا نصب است تا خرابی جزء - می تواند ناشی از موانع نزدیک، مکان یابی ضعیف نسبت به باد غالب، یا جداسازی ناکافی بین برج های مجاور باشد. اندازه گیری ورود به لامپ مرطوب در ورودی هوا و مقایسه با لامپ مرطوب محیط، اثر گردش مجدد را کمیت می کند.
• توزیع نابرابر آب: نازل‌های اسپری مسدود یا فرسوده، هدرهای توزیع آسیب دیده یا تعادل جریان نامناسب باعث می‌شود که برخی از بخش‌های پر آب بیش از حد و برخی دیگر خیلی کم آب دریافت کنند. بخش‌های خشک کمک کمی به خنک‌سازی می‌کنند، در حالی که بخش‌هایی که بیش از حد آبیاری می‌شوند ممکن است دچار سیل شوند، که هر دو عملکرد حرارتی کلی را کاهش می‌دهند. رعایت الگوی توزیع آب با برج در حال کار به طور مستقیم این مشکل را شناسایی می کند.
• تجمع رسوب حوضه: رسوب در حوضه حجم موثر حوضه را کاهش می دهد، می تواند رشد بیولوژیکی را در خود جای دهد و به داخل پمپ چرخش کشیده می شود و باعث کاهش سایش و جریان می شود. تمیز کردن منظم حوضه از رسیدن تجمع به نقطه ای که بر عملکرد سیستم تأثیر می گذارد جلوگیری می کند. اگر رسوب وجود داشته باشد، باید قبل از هر روش ضدعفونی حذف شود تا از تماس بیوسید با سطوح به جای مواد آلی اطمینان حاصل شود.