برج خنک کننده نوع بسته چیست و چه زمانی باید از آن استفاده کرد؟

چگونه یک برج خنک کننده نوع بسته در واقع کار می کند

الف برج خنک کننده نوع بسته - همچنین به طور گسترده به عنوان برج خنک کننده مدار بسته، برج خنک کننده حلقه بسته یا خنک کننده سیال شناخته می شود - گرمای یک سیال فرآیند را بدون اجازه تماس مستقیم آن سیال با هوای بیرون یا آب اسپری که برای خنک کردن استفاده می شود، دفع می کند. این جدایی اساسی چیزی است که آن را از یک برج خنک کننده باز معمولی متمایز می کند، و منشأ تقریباً هر مزیت عملی طراحی بسته است.

در داخل یک برج خنک کننده مدار بسته، سیال فرآیند داغ (معمولاً آب یا مخلوط آب-گلیکول) از طریق یک سیم پیچ یا بسته لوله مهر و موم شده که در ساختار برج قرار دارد، گردش می کند. این مدار اولیه است - کاملاً از محیط بیرون جدا شده است. به طور همزمان، یک مدار ثانویه آب را (که گاهی اوقات به نام آب چاه یا آب در حال چرخش نامیده می شود) روی سطح بیرونی آن سیم پیچ ها از بالا پمپ می کند. فن‌ها هوا را از داخل برج می‌کشند و ترکیب حرکت هوا و تبخیر آب اسپری گرما را از سطوح کویل حذف می‌کند و سیال فرآیند را در داخل خنک می‌کند. سیال فرآیند هرگز آب اسپری را لمس نمی کند، هرگز هوا را لمس نمی کند و هرگز حلقه مهر و موم شده را ترک نمی کند. انتقال حرارت به طور کامل در سراسر دیوار سیم پیچ اتفاق می افتد - یک مانع فلزی که دو مدار را از هم جدا می کند.

در برخی از تنظیمات، به ویژه در شرایط محیطی سردتر، برج خنک کننده نوع بستهs همچنین می تواند در حالت خشک کار کند - آب اسپری را قطع می کند و کاملاً بر انتقال حرارت معقول از سطح سیم پیچ به هوای متحرک تکیه می کند. این قابلیت ترکیبی به اپراتورها این امکان را می دهد که مصرف آب را به میزان قابل توجهی در دوره هایی که دمای محیط به اندازه کافی پایین است که نیازی به خنک کننده تبخیری برای تامین دمای خروجی مورد نیاز فرآیند نیست، کاهش دهند.

نوع بسته در مقابل برج خنک کننده نوع باز: تفاوت های واقعی

مقایسه بین برج‌های خنک‌کننده بسته و باز به چیزی بیش از یک ترجیح طراحی ساده خلاصه می‌شود - این مقایسه اساساً شامل مبادلات متفاوتی در خطر آلودگی، پیچیدگی تعمیر و نگهداری، مصرف آب، طول عمر تجهیزات و هزینه کل مالکیت است. درک این تفاوت ها در شرایط خاص چیزی است که به مهندسان و مدیران تأسیسات اجازه می دهد تا انتخاب صحیح را برای یک برنامه خاص انجام دهند.

مهم ترین تفاوت عملی، محدودیت دمای نزدیک است. یک برج خنک کننده باز می تواند آب فرآوری شده را تا 3 تا 5 درجه فارنهایت (1.7 تا 2.8 درجه سانتیگراد) دمای لامپ مرطوب محیط خنک کند، زیرا تبادل حرارتی تبخیر مستقیم است. یک برج خنک کننده نوع بسته دارای دو مقاومت حرارتی است - فیلم آب اسپری و دیواره سیم پیچ - بنابراین حداقل دمای نزدیک قابل دستیابی آن معمولاً 5-10 درجه فارنهایت (2.8-5.6 درجه سانتیگراد) بالاتر از یک برج باز معادل است. در کاربردهایی که دستیابی به کمترین دمای تامین فرآیند ممکن حیاتی است (مانند آب کندانسور چیلر در شرایط شدید تابستان)، این تفاوت باید در طراحی سیستم، یا با انتخاب یک واحد مدار بسته بزرگتر یا با پذیرش دمای منبع آب کندانسور کمی بالاتر، در نظر گرفته شود.

سه پیکربندی برج های خنک کننده مدار بسته

همه برج های خنک کننده نوع بسته به یک شکل ساخته نمی شوند. سه پیکربندی اصلی در کاربردهای تجاری و صنعتی وجود دارد که هر کدام دارای هندسه سیم پیچ، ترتیب جریان هوا و ویژگی های عملکرد متفاوت هستند. انتخاب پیکربندی مناسب به بار گرمایی، ردپای موجود، سرعت جریان مورد نیاز و شرایط محیطی بستگی دارد.

برج خنک کننده مدار بسته ضد جریان

در ترتیب جریان مخالف، هوا از پایین برج وارد می شود و از طریق بسته سیم پیچ به سمت بالا حرکت می کند، در حالی که آب اسپری از نازل های توزیع در بالا به سمت پایین بر روی سطوح سیم پیچ می ریزد. سیال فرآیند داغی که وارد کویل می شود در معرض گرمترین آب اسپری قرار می گیرد، در حالی که سیال فرآیند خنک شده که از سیم پیچ خارج می شود با تازه ترین هوای ورودی در پایین مواجه می شود. این جریان خلاف جهت، نیروی محرکه دما را در سرتاسر سیم پیچ به حداکثر می‌رساند و در نتیجه در مقایسه با طرح‌های جریان متقاطع، سطح سیم پیچ مورد نیاز کمتری برای یک وظیفه گرمایی معین ایجاد می‌کند. برج‌های مدار بسته ضد جریان عموماً فشرده‌تر و از نظر حرارتی کارآمدتر در واحد ردپا هستند، اما برای کشیدن هوا به سمت بالا در برابر گرانش و از طریق بسته‌بندی کویل مرطوب، به انرژی فن بیشتری نیاز دارند.

برج خنک کننده مدار بسته جریان متقاطع

در یک پیکربندی جریان متقاطع، هوا به صورت افقی از طریق بسته سیم پیچ حرکت می کند در حالی که آب اسپری به صورت عمودی به سمت پایین می افتد. جداسازی مسیرهای جریان هوا و آب، ساختار برج را ساده می‌کند و معمولاً منجر به افت فشار استاتیکی کمتر در مسیر هوا می‌شود، که به معنای مصرف انرژی کمتر فن در مقایسه با طرح‌های جریان مخالف که بار حرارتی مشابهی را مدیریت می‌کنند، می‌شود. برج‌های مدار بسته جریان متقاطع معمولاً دارای ردپای طولانی‌تر اما ارتفاع کوتاه‌تر هستند، که می‌تواند در تاسیسات پنت‌هاوس روی پشت بام یا مکانیکی با محدودیت‌های فضای سر مفید باشد. راندمان حرارتی در واحد سطح سیم پیچ کمی کمتر از جریان مخالف است، اما این معمولاً با کاهش هزینه عملیاتی ناشی از تقاضای انرژی کمتر موتور فن جبران می شود.

برج مدار بسته با مبدل حرارتی خارجی

الف third configuration uses a standard open cooling tower paired with a dedicated plate or shell-and-tube heat exchanger installed between the open tower and the process circuit. The open tower handles the evaporative heat rejection, and the heat exchanger provides the thermal barrier that keeps the process fluid isolated. This approach delivers the contamination protection of a closed-circuit system while using the lower approach temperature capability of an open tower — essentially the best of both designs in thermal terms. The trade-off is additional capital cost (the heat exchanger plus the connecting piping and an additional pump circuit), increased footprint, and an extra heat transfer step that still adds to the overall approach temperature. This configuration is widely used in large HVAC chiller plants where both low condenser water temperatures and process fluid cleanliness are required simultaneously.

کاربردهای کلیدی که در آن برج های خنک کننده نوع بسته انتخاب مناسبی هستند

در حالی که برج های خنک کننده مدار بسته برای طیف وسیعی از کاربردهای صنعتی و تجاری مناسب هستند، شرایط خاصی وجود دارد که طراحی بسته نه تنها ارجحیت دارد بلکه عملا ضروری است. این موارد کاربردهایی هستند که مزایای حفاظت از آلودگی و یکپارچگی سیستم حلقه بسته هزینه سرمایه بالاتر و جریمه دمایی نزدیک را توجیه می کند.

• خنک کننده فرآیند صنعتی با تجهیزات حساس - سیستم‌های هیدرولیک، پس کولرهای کمپرسور، مدارهای خنک‌کننده کوره، واحدهای کنترل دمای قالب‌گیری تزریقی و سیستم‌های خنک‌کننده لیزری همگی شامل تجهیزاتی هستند که آب خنک‌کننده آلوده باعث آسیب‌های فاجعه‌بار می‌شود. یک فصل از آب برج خنک کننده باز که از طریق یک خنک کننده هیدرولیک دقیق جریان می یابد، می تواند رسوبات و رسوبات بیولوژیکی کافی را برای مسدود کردن کامل گذرگاه ها رسوب دهد. برج های خنک کننده نوع بسته با اطمینان از گردش سیال تمیز و کنترل شده در تجهیزات فرآیند همیشه از این امر جلوگیری می کنند.
• مرکز داده و خنک کننده اتاق سرور - زیرساخت خنک کننده برای محاسبات با چگالی بالا نمی تواند خرابی های ناشی از آلودگی را تحمل کند. حلقه‌های آب خنک‌کننده فرآیند (PCW) در مراکز داده معمولاً از برج‌های خنک‌کننده مدار بسته یا خنک‌کننده‌های خشک با گلیکول به عنوان مسیر دفع حرارت اولیه استفاده می‌کنند. هرگونه وقفه در خنک‌سازی مستقیماً باعث خرابی سرور می‌شود و قابلیت اطمینان و حفاظت از آلودگی حلقه بسته را به جای ارتقای اختیاری، یک نیاز اصلی طراحی می‌کند.
• تولید پزشکی و دارویی - محیط‌های تولید GMP، سیستم‌های HVAC بیمارستانی، و خنک‌سازی فرآیندهای دارویی نیاز به کنترل کیفیت آب مستند دارند. سیستم‌های آب برج خنک‌کن باز خطرات آلودگی بیولوژیکی - از جمله لژیونلا - را به زیرساخت‌های ساختمان وارد می‌کنند. مدارهای اولیه بسته با حلقه های آب پاشش ثانویه با مدیریت دقیق می توانند استانداردهای نظارتی و کنترل آلودگی را برآورده کنند که سیستم های باز نمی توانند.
• تاسیسات آب و هوای سرد که نیاز به محافظت در برابر یخ زدگی دارند - هنگامی که برج های خنک کننده باید در دمای محیط زیر صفر کار کنند، افزودن گلیکول به سیستم برج خنک کننده باز مستلزم تصفیه کل حجم آب - به طور بالقوه ده ها هزار لیتر - با مواد شیمیایی ضد یخ و مدیریت تأثیر حاصله بر راندمان انتقال حرارت است. در یک برج خنک کننده نوع بسته، گلیکول فقط به مدار اولیه اضافه می شود (معمولاً حجم بسیار کمتری)، در حالی که مدار آب اسپری ثانویه را می توان به صورت فصلی تخلیه کرد. این برای تاسیسات در آب و هوای شمالی به طور چشمگیری ساده تر و مقرون به صرفه تر است.
• سیستم های تهویه مطبوع که در آن حفاظت از سیم پیچ پایین دست در اولویت است - مدارهای آب کندانسور که به چیلرهای آب خنک خدمت می کنند به طور قابل توجهی از کاهش حفاظت در برابر رسوب ارائه شده توسط حلقه اولیه بسته بهره می برند. رسوب گیری لوله کندانسور چیلر به طور مستقیم فشار تراکم را افزایش می دهد و راندمان چیلر را کاهش می دهد - یک لایه رسوب 0.0005 اینچی روی لوله های کندانسور می تواند مصرف انرژی چیلر را 10-15٪ افزایش دهد. تمیز نگه داشتن آب کندانسور با استفاده از برج خنک کننده مدار بسته، عملکرد چیلر را در طول چرخه عمر کامل تجهیزات حفظ می کند.

اندازه‌گیری برج خنک‌کننده نوع بسته: پارامترهایی که انتخاب را هدایت می‌کنند

اندازه گیری صحیح یک برج خنک کننده مدار بسته مستلزم تعیین چندین پارامتر وابسته به هم است. خطاها در هر یک از آنها منجر به واحدی می شود که یا بزرگتر از حد (هدر رفتن سرمایه) یا کم اندازه (عدم برآورده کردن دمای خروجی فرآیند مورد نیاز در بار اوج) است. در اینجا چیزی است که باید قبل از جذب یک سازنده یا مهندس مشاور برای انتخاب تعریف کنید.

بار حرارتی (کیلووات یا TR)

کل نیاز دفع حرارت کولر مدار بسته که بر حسب کیلووات یا تن تبرید بیان می شود. برای خنک سازی فرآیند، این مجموع تمام گرمای ورودی از تجهیزات در حال خنک شدن است. برای کاربردهای آب کندانسور HVAC، ظرفیت دفع حرارت چیلر در شرایط طراحی است - معمولاً 20 تا 30٪ بیشتر از ظرفیت خنک کننده چیلر، بسته به COP. تعیین بار حرارتی در شرایط عملیاتی اوج واقعی (نه یک رقم اسمی یا متوسط) ضروری است. یک برج خنک کننده نوع بسته که در بار متوسط ​​کافی است اما در بار اوج تابستان ناکافی است، دقیقاً در زمانی که قابلیت اطمینان از اهمیت بیشتری برخوردار است، باعث اختلال در فرآیند یا خطاهای چیلر می شود.

دمای ورودی و خروجی سیالات را پردازش کنید

دمای سیال فرآیندی که وارد برج می شود (ورودی سمت گرم) و دمای مورد نیاز خروج از برج (خروجی خنک شده) محدوده دمایی را که برج باید در آن کار کند را مشخص می کند. شرایط معمول طراحی برای آب کندانسور HVAC ورودی 95 درجه فارنهایت (35 درجه سانتیگراد)، خروجی 85 درجه فارنهایت (29.4 درجه سانتیگراد) - محدوده 10 درجه فارنهایت (5.6 درجه سانتیگراد) است. کاربردهای فرآیندهای صنعتی اغلب دامنه وسیع تری دارند. محدوده وسیع‌تر (برای بار حرارتی یکسان) سرعت جریان کمتر و به طور بالقوه برج فشرده‌تری را ممکن می‌سازد. یک محدوده باریکتر به سرعت جریان بالاتر و مساحت سطح سیم پیچ بزرگتر نیاز دارد.

طراحی دمای لامپ مرطوب

دمای حباب مرطوب محیطی شرایط جوی است که برج خنک کننده نوع بسته در برابر آن عمل می کند. این دمایی است که سطح سرد شده با تبخیر در شرایط رطوبتی غالب به آن نزدیک می شود. انتخاب برج خنک‌کننده همیشه بر خلاف دمای لامپ مرطوب طراحی محلی انجام می‌شود - معمولاً مقدار بیش از 1٪ یا 0.4٪ از داده‌های آب و هوای ASHRAE برای محل نصب. تفاوت بین دمای خروجی مورد نیاز فرآیند و دمای حباب مرطوب طراحی، دمای نزدیک است. برای یک برج مدار بسته، دمای نزدیک به 8-15 درجه فارنهایت (4.4-8.3 درجه سانتیگراد) در شرایط طراحی معمول است. تعیین دمای نزدیک که بیش از حد خوشبینانه باشد منجر به واحدی می شود که نمی تواند دمای خروجی مورد نیاز را در گرم ترین روزهای سال برآورده کند.

نرخ جریان

نرخ جریان حجمی سیال فرآیند اولیه از طریق سیم پیچ مدار بسته که معمولاً بر حسب گالن در دقیقه (GPM) یا لیتر در ثانیه (L/s) بیان می‌شود. نرخ جریان از بار گرمایی و محدوده دمایی مورد نیاز به دست می‌آید: جریان (GPM) = بار حرارتی (BTU/hr) ÷ (500 × ΔT °F). دریافت نرخ جریان مناسب نه تنها برای عملکرد حرارتی بلکه برای افت فشار در سراسر سیم پیچ مهم است - که اندازه پمپ مورد نیاز در مدار اولیه را تعیین می کند.

تصفیه آب برای برج های خنک کننده نوع بسته

الف common misconception about closed-circuit cooling towers is that the closed primary loop eliminates the need for water treatment. While the primary circuit does require significantly less treatment than an equivalent open system, the secondary spray water circuit — the loop that circulates water over the coil bundle — operates under essentially the same conditions as an open cooling tower and requires a comprehensive water treatment program. Neglecting the secondary circuit leads to scale buildup on the coil exterior, microbiological fouling, and Legionella risk, all of which degrade tower performance and create potential public health liability.

الزامات تصفیه آب مدار ثانویه

آب اسپری ثانویه در یک برج خنک کننده نوع بسته در معرض اتمسفر قرار می گیرد، مواد معدنی محلول را از طریق تبخیر متمرکز می کند و در دماهایی عمل می کند که رشد بیولوژیکی را پشتیبانی می کند. الزامات اصلی درمان عبارتند از:

• بازدارنده های رسوب و خوردگی - تبخیر کلسیم، منیزیم و سیلیس محلول را در آب کاروان غلیظ می کند. بدون بازدارنده‌های رسوب (معمولاً عوامل آستانه یا پخش‌کننده‌های پلیمری)، رسوبات رسوب کربنات بر روی سطح بیرونی کویل تشکیل می‌شوند و به عنوان یک لایه عایق عمل می‌کنند که مستقیماً کارایی انتقال حرارت را کاهش می‌دهد. یک لایه مقیاس 1 میلی متری روی سیم پیچ خارجی می تواند خروجی حرارتی برج را 10 تا 20 درصد کاهش دهد. بازدارنده های خوردگی از حوضچه، سیستم توزیع و بیرونی سیم پیچ در برابر حمله اکسیداتیو محافظت می کنند.
• درمان بیوسید - دمای آب اسپری در محدوده 20 تا 45 درجه سانتی گراد (68 تا 113 درجه فارنهایت) برای رشد لژیونلا و سایر باکتری ها ایده آل است. یک برنامه بیوسید اکسید کننده - معمولاً بر اساس کلر (هیپوکلریت سدیم) یا ترکیبات برم - نگهداری شده در سطوح باقیمانده مناسب، کنترل بیولوژیکی مداوم را فراهم می کند. بیوسیدهای غیر اکسید کننده به صورت دوره ای به عنوان شوک درمانی اضافه می شوند تا ارگانیسم هایی را که در برابر برنامه اکسید کننده اولیه مقاومت ایجاد می کنند، بررسی کنند. باقیمانده کلر آزاد در مخزن باید بین 0.5-2.0 ppm حفظ شود.
• کنترل انفجار - با تبخیر آب، مواد جامد محلول در سامپ متمرکز می شوند. نسبت غلظت (دوره های غلظت) باید از طریق دمیدن کنترل شود - تخلیه کنترل شده آب غلیظ شده و جایگزینی با آب آرایشی تازه. بیشتر مدارهای ثانویه برج خنک‌کننده نوع بسته برای کار در 3-5 سیکل غلظت طراحی شده‌اند که یا توسط یک دریچه دمنده زمان‌بندی شده یا یک کنترل‌کننده رسانایی کنترل می‌شود که بر اساس مواد جامد محلول اندازه‌گیری شده، دمش را خودکار می‌کند.

درمان مدار اولیه

مدار اولیه بسته تبخیر نمی شود یا آب را با جو مبادله نمی کند، بنابراین بار آلودگی مشابه مدار ثانویه را متمرکز یا انباشته نمی کند. با این حال، هنوز نیاز به درمان اولیه و نظارت دوره ای دارد. آب پرکننده اولیه باید با یک بازدارنده خوردگی متناسب با فلزات موجود در مدار تصفیه شود (معمولاً بازدارنده های مبتنی بر مولیبدیت یا نیتریت برای سیستم های فلزی مخلوط). اگر گلیکول برای محافظت در برابر یخ زدگی استفاده می شود، غلظت گلیکول باید در سطح مناسب برای پایین ترین دمای محیط مورد انتظار حفظ شود و حداقل سالیانه بررسی شود - گلیکول در طول زمان تجزیه می شود و گلیکول تجزیه شده خورنده می شود. pH باید بین 7.5 تا 9.5 حفظ شود و رسانایی برای تشخیص هر گونه آلودگی متقابل از مدار ثانویه، که نشان دهنده نشتی سیم پیچ است، کنترل شود.

برنامه تعمیر و نگهداری و نقاط بازرسی

برج های خنک کننده نوع بسته نسبت به برج های باز نسبت به برج های باز از نظر نگهداری ناشی از آلودگی بخشودگی بیشتری دارند، اما بدون نیاز به تعمیر و نگهداری نیستند. یک برنامه تعمیر و نگهداری پیشگیرانه ساختاریافته عملکرد برج را در ظرفیت نامی نگه می دارد، عمر تجهیزات را افزایش می دهد و الزامات قانونی را که برای تجهیزات خنک کننده تبخیری در اکثر حوزه های قضایی اعمال می شود، برآورده می کند.

• هفتگی - بررسی و ثبت شیمی آب مدار ثانویه: کلر آزاد یا برم باقیمانده، pH و رسانایی. آب چاهک را از نظر کدورت قابل مشاهده، زباله یا رشد بیولوژیکی بررسی کنید. با بررسی اینکه تمام مناطق سطح کویل خیس شده اند، پوشش نازل اسپری را بررسی کنید. آمپر موتور فن را در برابر خط پایه بررسی کنید - انحرافات نشان دهنده مشکلات مکانیکی قبل از وقوع خرابی است.
• ماهانه - حذف کننده های رانش را از نظر آسیب فیزیکی، انسداد یا جابجایی بازرسی کنید. حذف کننده‌های رانش آسیب‌دیده، آئروسل‌های آلوده را در هوای اطراف آزاد می‌کنند و برنامه کنترل بیولوژیکی را بدون توجه به شیمی آب دور می‌زنند. زباله ها را از حوضچه و حوضچه تمیز کنید. بلبرینگ های شفت فن را روغن کاری کنید و کشش تسمه را بررسی کنید (در صورت استفاده از فن های تسمه محرک). نمای بیرونی سیم پیچ را برای رسوبات رسوب قابل مشاهده بررسی کنید - رسوبات سفید یا خاکستری نشان می دهد که دوز بازدارنده رسوب کافی نیست یا نرخ دمش خیلی کم است.
• فصلنامه - آزمایش آب مدار ثانویه برای لژیونلا و تعداد کل باکتری ها (تعداد صفحات هتروتروف). HPC باید زیر 10000 cfu/ml باقی بماند. هر تشخیص لژیونلا بالاتر از سطح اقدام نظارتی نیاز به اصلاح فوری دارد. فلاش مناطق کم جریان و بخش های مرده مدار ثانویه - آب راکد محل تقویت اولیه لژیونلا بدون توجه به تصفیه آب حجیم است. با بررسی رسانایی بالا یا وجود گلیکول در مدار ثانویه، لوله های سیم پیچ را از نظر سوراخ خوردگی یا نشت بررسی کنید.
• الفnnual - بازرسی مکانیکی کامل مجموعه فن: وضعیت تیغه، یکپارچگی توپی، وضعیت موتور، اندازه گیری خط پایه ارتعاش. اگر رسوب فراتر از حدی که برنامه بازدارنده قادر به کنترل آن است، جمع شده است، با استفاده از شستشوی آب کم فشار یا تمیز کردن شیمیایی، قسمت بیرونی کویل را تمیز کنید. حوضچه را از نظر خوردگی، ترک و تجمع رسوب تخلیه و بررسی کنید. غلظت گلیکول و سطوح بازدارنده را در مدار اولیه آزمایش کنید. بررسی کنید که شیر شناور آب آرایشی و شیر کنترل دمش به درستی کار می کنند. یک آزمایش عملکرد حرارتی کامل انجام دهید و با مشخصات طراحی اصلی مقایسه کنید تا افت بازده را کمی کنید.

روش های خاموش شدن فصلی و راه اندازی مجدد سزاوار توجه ویژه است. دوره بلافاصله پس از تعطیلی فصلی - زمانی که برج با آب راکد غیرفعال بوده است - بالاترین نقطه خطر در چرخه رشد لژیونلا است. قبل از راه‌اندازی مجدد پس از توقف طولانی‌مدت، مدار ثانویه باید تخلیه، تمیز شود، دوباره با آب تازه پر شود، و قبل از اینکه سیستم به سرویس بازگردد، تحت درمان شوک هیپرکلره (10 تا 20 ppm کلر آزاد به مدت حداقل 60 دقیقه) قرار گیرد. این رویه، همراه با سوابق مستند کیفیت آب، هسته اصلی یک برنامه مدیریت آب مطابق با ASHRAE 188 و چارچوب‌های قانونی معادل در اکثر حوزه‌های قضایی را تشکیل می‌دهد.

مشکلات رایج و نحوه تشخیص آنها

حتی برج های خنک کننده نوع بسته که به خوبی نگهداری می شوند با مشکلات عملیاتی مواجه می شوند. تشخیص زودهنگام علائم مشکلات رایج از تشدید آنها به قطع سیستم یا حوادث نظارتی جلوگیری می کند.

• خنک کننده ناکافی - دمای خروجی فرآیند بالاتر از هدف - شایع ترین علت تجمع رسوب در قسمت بیرونی سیم پیچ است که هدایت حرارتی را کاهش می دهد. علل ثانویه عبارتند از: پوشش ناکافی آب اسپری (نازل‌های مسدود یا نامناسب)، کاهش جریان هوای فن (تسمه‌های فرسوده، ورودی هوای آلوده، پره‌های فن آسیب‌دیده)، یا شرایط محیطی بیش از دمای لامپ مرطوب طراحی شده است. عیب یابی را با بررسی دمای لامپ مرطوب در برابر شرایط طراحی شروع کنید، سپس سطح کویل را به صورت بصری بررسی کنید، سپس پوشش اسپری و عملکرد فن را بررسی کنید.
• رسانایی سامپ با وجود دمیدن صحیح بالا می رود - نشان دهنده نشتی سیم پیچ (نشت مایع فرآیند به مدار ثانویه) یا مشکل کیفیت آب آرایشی است. آب حوضچه را برای گلیکول آزمایش کنید (اگر مدار اولیه از گلیکول استفاده می کند) یا رسانایی مخزن را در مقابل رسانایی آب آرایشی اندازه گیری کنید - یک افزایش رسانایی فراتر از آنچه که فرمول چرخه غلظت پیش بینی می کند به منبع خارجی جامدات محلول اشاره می کند، به احتمال زیاد سوراخ سیم پیچ.
• رسوبات سفید بر روی سیم پیچ خارجی - مقیاس کربنات یا سیلیس از مدار ثانویه. نشان می‌دهد که میزان دوز بازدارنده مقیاس ناکافی است، چرخه‌های غلظت خیلی زیاد است (نرخ دمیدن خیلی کم)، یا نوع بازدارنده با ترکیب شیمیایی آب ترکیبی مطابقت ندارد. آب آرایشی را از نظر سختی، قلیاییت و سیلیس آنالیز کنید و برنامه درمان را بر این اساس تنظیم کنید.
• لجن بیولوژیکی در سامپ یا روی محیط پر - نشان می دهد که باقیمانده بیوسید حفظ نمی شود. عملکرد پمپ دوز بیوسید را بررسی کنید، بررسی کنید که محصول بیوساید درست استفاده شده است و میزان دوز مناسبی دارد، و ناسازگاری شیمیایی بین بیوساید و بازدارنده رسوب را بررسی کنید (برخی از ترکیبات یکدیگر را خنثی می کنند). دوز شوک با یک بیوسید غیر اکسید کننده و بررسی برنامه شیمی آب با متخصص درمان.
• لرزش یا صدای غیرمعمول از مجموعه فن - عدم تعادل تیغه فن (از تجمع یخ، رسوب رسوب روی پره ها یا آسیب فیزیکی)، یاتاقان های فرسوده یا اتصالات مکانیکی شل. کار کردن با فن برج خنک‌کننده ارتعاشی را بدون بررسی ادامه ندهید - خرابی خستگی ناشی از عدم تعادل در مجموعه‌های فن می‌تواند فاجعه‌بار باشد. فن آسیب دیده را خاموش کنید و قبل از راه اندازی مجدد یک بازرسی فیزیکی انجام دهید.