راهنمای برج خنک کننده: انواع، نحوه کار و معیارهای انتخاب

چگونه یک برج خنک کننده در واقع کار می کند

برج خنک کننده یک دستگاه دفع حرارت است که گرمای اتلاف را از فرآیند یا سیستم ساختمان با انتقال آن به جو از طریق تبخیر آب حذف می کند. اصل عملیات اساسی ساده است: آب گرم حاصل از فرآیند خنک‌سازی - کندانسور چیلر، مبدل حرارتی صنعتی، یا یک سیستم تولید برق - در سراسر محیط پرکننده برج خنک‌کننده توزیع می‌شود، جایی که در لایه‌های نازک یا قطرات از طریق جریان هوای متحرک جریان می‌یابد. بخش کوچکی از آن آب تبخیر می شود و انرژی مورد نیاز برای تبدیل آب مایع به بخار از آب باقی مانده استخراج می شود و آن را خنک می کند. آب سرد شده در حوضه برج جمع می شود و برای جذب گرمای بیشتر به فرآیند پمپ می شود و چرخه را کامل می کند.

کارایی این فرآیند به دمای حباب مرطوب هوای محیط - دمایی که یک سطح به آن می رسد زمانی که آب از آن در شرایط رطوبتی غالب تبخیر می شود - بستگی دارد تا دمای حباب خشک (دماسنج استاندارد). به همین دلیل است که برج‌های خنک‌کننده می‌توانند آب را تا دمایی که به دمای حباب مرطوب هوای اطراف نزدیک می‌شود، اما نمی‌رسد، خنک کنند. در آب و هوای گرم و مرطوب، دمای لامپ مرطوب بالاتر است و عملکرد برج خنک کننده محدودتر است. در آب و هوای گرم و خشک، فاصله بیشتر بین دمای حباب مرطوب و خشک، خنک‌سازی تبخیری مؤثرتری را ممکن می‌سازد.

آبی که تبخیر می شود گرما را از سیستم می برد، اما همچنین به این معنی است که برج به طور مداوم آب را از حجم گردشی از دست می دهد. این تلفات تبخیر - معمولاً 1 تا 3 درصد از سرعت جریان آب در گردش در هر ساعت کار - باید با آب آرایش جایگزین شود. همانطور که آب تبخیر می شود و آب خالص به صورت بخار از سیستم خارج می شود، مواد معدنی محلول در آب باقی مانده متمرکز می شوند. مدیریت این غلظت - از طریق دمیدن، که در آن بخشی از آب در گردش غلیظ تخلیه می شود و با آب آرایشی تازه جایگزین می شود - یکی از الزامات عملیاتی اصلی هر سیستم برج خنک کننده است.

مدار باز در مقابل برج های خنک کننده مدار بسته

اساسی ترین تمایز طراحی در انتخاب برج خنک کننده بین مدار باز (که حلقه باز نیز نامیده می شود) و پیکربندی مدار بسته است. این دو طرح ارتباط بین سیال فرآیند و آب تبخیر شونده را به طور متفاوتی مدیریت می کنند و انتخاب بین آنها پیامدهای قابل توجهی برای عملکرد سیستم، مدیریت کیفیت آب و الزامات نگهداری دارد.

برج های خنک کننده مدار باز

در یک برج خنک کننده مدار باز، آب فرآیند خود آبی است که روی محیط پر جریان می یابد و مستقیماً در معرض جریان هوا قرار می گیرد. آب فرآیند داغ وارد برج در بالا می‌شود، در قسمت پر توزیع می‌شود و آب تا حدی خنک شده در حوضه زیر جمع می‌شود قبل از اینکه دوباره به فرآیند پمپ شود. از آنجایی که آب در گردش مستقیماً در معرض هوا قرار می گیرد، گرد و غبار موجود در هوا، آلاینده های بیولوژیکی و گازهای اتمسفر را می گیرد و به طور مداوم مواد جامد محلول را از طریق تبخیر متمرکز می کند. برج های خنک کننده مدار باز از نظر حرارتی کارآمدترین پیکربندی هستند زیرا آب فرآیند مستقیماً در خنک سازی تبخیری بدون مرحله انتقال حرارت میانی شرکت می کند. آنها پرکاربردترین نوع در سیستم های چیلر HVAC، خنک کننده فرآیندهای صنعتی و کاربردهای تولید برق هستند که در آن کیفیت آب در گردش را می توان از طریق برنامه های تصفیه شیمیایی و فیلتراسیون مدیریت کرد.

برج های خنک کننده مدار بسته

یک برج خنک کننده مدار بسته - که خنک کننده سیال یا خنک کننده تبخیری نیز نامیده می شود - سیال فرآیند را در یک سیم پیچ مهر و موم شده یا مبدل حرارتی داخل برج نگه می دارد. سیال فرآیند از طریق سیم پیچ جریان می یابد در حالی که یک سیستم آب اسپری جداگانه قسمت بیرونی سطح سیم پیچ را خیس می کند. این اسپری آب است که تبخیر می شود و خنک می شود. سیال فرآیند هرگز مستقیماً با جریان هوا یا آب اسپری تماس نمی گیرد. این جداسازی سیال فرآیند را تمیز و عاری از آلودگی هوا نگه می‌دارد، که برای کاربردهایی که خلوص سیال مهم است - سیستم‌های گلیکول، فرآیندهای تولید دقیق، خنک‌کننده مرکز داده و هر برنامه‌ای که تجهیزات فرآیند دارای تحمل‌های کیفیت آب هستند، بسیار مهم است. این مبادله در مقایسه با برج مدار باز، بازده حرارتی کمی کمتر است، زیرا سیال فرآیند باید قبل از خنک شدن تبخیری، گرما را از طریق دیواره سیم پیچ به آب اسپری منتقل کند.

انواع برج خنک کننده با مکانیزم پیش نویس

فراتر از تمایز مدار باز/بسته، برج های خنک کننده بیشتر بر اساس نحوه حرکت هوا در برج - مکانیزم پیش نویس - طبقه بندی می شوند. این طبقه بندی قرارگیری فن، ویژگی های مصرف انرژی، رفتار ستون و ردپای نصب را تعیین می کند و یکی از معیارهای انتخاب اولیه برای هر مشخصات برج خنک کننده است.

برج های خنک کننده طبیعی پیش نویس

پیش نویس طبیعی برج های خنک کننده از اختلاف چگالی بین هوای گرم و مرطوب داخل برج و هوای خنک‌تر محیط بیرون برای ایجاد جریان هوا استفاده کنید - نیازی به فن نیست. سازه‌های بتنی هیپربولوئید نمادین که در نیروگاه‌های بزرگ دیده می‌شوند، برج‌های خنک‌کننده طبیعی هستند. ارتفاع بسیار زیاد آنها - اغلب 100 تا 200 متر - چیزی است که اثر دودکش را ایجاد می کند که جریان هوای کافی را از طریق پرکننده در پایه سازه هدایت می کند. برج‌های پیش‌کش طبیعی اساساً مصرف انرژی فن صفر و نیازهای تعمیر و نگهداری بسیار پایین مربوط به سیستم انتقال هوا دارند، اما نیاز به سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی در سازه‌های عمرانی دارند، ردپای بزرگی را اشغال می‌کنند و فقط از نظر حرارتی در مقیاس‌های بسیار بزرگ قابل دوام هستند - معمولاً بیش از 100 مگاوات ظرفیت دفع حرارت. آنها برای HVAC یا کاربردهای صنعتی کوچک تا متوسط ​​کاربردی نیستند.

پیش نویس مکانیکی - پیش نویس اجباری

برج‌های خنک‌کننده با کشش اجباری، فن را در ورودی هوا - در پایه یا کنار برج - قرار می‌دهند و هوا را از طریق رسانه پرکننده به سمت بالا فشار می‌دهند. فن در برابر فشار استاتیکی نسبتا کم عمل می کند زیرا هوای محیط را در شرایط ورودی کنترل می کند. برج های کشش اجباری جمع و جور هستند و از آنجایی که موتور فن و اجزای محرک در پایه واحد قرار دارند تا در بالا، برای تعمیر و نگهداری در دسترس تر از جایگزین های پیشرانه القایی هستند. با این حال، هوای خروجی گرم و اشباع شده در بالای یک برج کشش اجباری تمایل به چرخش مجدد به ورودی هوا دارد، به ویژه در شرایط باد آرام، که عملکرد حرارتی را کاهش می دهد. طرح‌های اجباری در واحدهای برج خنک‌کننده بسته‌بندی شده کوچک‌تر و در کاربردهایی که دسترسی بالا برای نگهداری فن محدود است، رایج است.

کشش مکانیکی - کشش القایی

برج‌های خنک‌کننده با کشش القایی، فن را در بالای برج نصب می‌کنند و با مکش هوا را از طریق پرکننده به سمت بالا می‌کشند. این پرکاربردترین پیکربندی در برج های خنک کننده HVAC صنعتی و تجاری است. فن هوای اگزوز گرم و اشباع شده را با سرعت زیاد به سمت بالا تخلیه می کند، که ستون را از برج دور می کند و به طور قابل توجهی خطر چرخش مجدد را در مقایسه با طرح های اجباری کاهش می دهد. برج‌های کششی القایی توزیع جریان هوا قابل پیش‌بینی‌تر و منسجم‌تری را در سرتاسر محیط پرکننده به دست می‌آورند و تخلیه با سرعت بالا اثرات ستون‌های سطح زمین را به حداقل می‌رساند. معاوضه این است که فن و اجزای درایو در بالای برج قرار دارند و دسترسی به تعمیر و نگهداری را چالش برانگیزتر می‌کند و فن در هوای گرم و مرطوب به جای هوای ورودی خنک کار می‌کند که کمی راندمان فن را کاهش می‌دهد.

پیش نویس طبیعی به کمک فن

برج‌های پیش‌کش طبیعی به کمک فن، یک سیستم پیش‌کش مکانیکی متوسط را با اثر شناوری طبیعی پوسته برج بلند ترکیب می‌کنند تا به مشخصات عملکرد ترکیبی دست یابند - مصرف انرژی فن کمتر نسبت به برج‌های پیش‌کش کاملاً مکانیکی، در حالی که از هزینه‌های ساخت و ساز شهری شدید در طرح‌های پیش‌کش کاملاً طبیعی اجتناب می‌کنند. اینها پیکربندی‌های تخصصی هستند که عمدتاً در کاربردهای صنعتی بزرگ مورد استفاده قرار می‌گیرند و معمولاً در بازارهای استاندارد تجاری یا صنعتی سبک برج خنک‌کننده با آن‌ها مواجه نمی‌شوند.

جریان متقاطع در مقابل جریان متقابل: نحوه برخورد هوا و آب در برج

در رده پیش نویس مکانیکی، برج های خنک کننده با رابطه هندسی بین مسیر جریان آب و مسیر جریان هوا از طریق رسانه پر تقسیم می شوند. این تمایز - جریان متقاطع در مقابل جریان متقابل - بر راندمان حرارتی، انتخاب رسانه پر، دسترسی تعمیر و نگهداری و نسبت ارتفاع به ردپای برج تأثیر می گذارد.

برج های خنک کننده ضد جریان

در یک برج ضد جریان، آب به صورت عمودی به سمت پایین از میان پر می‌شود در حالی که هوا به صورت عمودی به سمت بالا جریان می‌یابد - در جهت مخالف آب. این آرایش جریان متضاد کارآمدترین تماس را از نظر حرارتی بین آب و هوا در هر هندسه پر ایجاد می‌کند، زیرا سردترین آب در پایین پرکننده با خشک‌ترین هوای ورودی و داغ‌ترین آب در بالا با اشباع‌ترین هوای خروجی تماس می‌گیرد - حداکثر نیروی محرکه برای انتقال گرما و جرم در سراسر عمق پر کردن. برج‌های ضد جریان معمولاً نسبت به طرح‌های جریان متقاطع برای ظرفیت دفع حرارت معین، ردپای کوچک‌تری دارند، اما برای بالا بردن آب گرم به سیستم توزیع بالایی نیاز به هد پمپاژ بالاتری دارند و دسترسی به رسانه پر برای بازرسی و تمیز کردن محدودتر است.

برج های خنک کننده متقاطع

در یک برج جریان متقاطع، آب به صورت عمودی به سمت پایین از میان پر می شود در حالی که هوا به صورت افقی در سراسر پر از طرفین برج جریان می یابد. آب گرم از طریق حوضچه های توزیع تغذیه شده با گرانش در بالای قسمت پر توزیع می شود که نیازی به فشار پمپاژ ندارند و به راحتی برای تمیز کردن و بازرسی قابل دسترسی هستند. پانل های پرکننده در یک برج جریان متقاطع معمولاً از قسمت ورودی هوا قابل دسترسی هستند، که جایگزینی و نگهداری را ساده تر از طرح های جریان مخالف می کند. راندمان حرارتی برج‌های جریان متقاطع کمی کمتر از جریان مخالف برای حجم پرکننده معادل است، زیرا جریان هوا کاملاً مخالف جریان آب نیست، اما برای بسیاری از کاربردها این تفاوت در حد متوسط ​​است و مزایای نگهداری و پمپاژ طرح‌های جریان متقاطع، آنها را به انتخاب مطلوب تبدیل می‌کند.

Fill Media: مؤلفه ای که بیشتر کار را انجام می دهد

رسانه پر - که بسته‌بندی نیز نامیده می‌شود - ماده ساختاری یا تصادفی درون برج خنک‌کننده است که آب را به لایه‌های نازک یا قطرات کوچک می‌شکند تا سطح موجود برای انتقال گرما و جرم با جریان هوا را به حداکثر برساند. پر کردن اکثریت عملکرد خنک کننده واقعی یک برج را به خود اختصاص می دهد و انتخاب پرکننده تأثیر قابل توجهی بر راندمان حرارتی، افت فشار، مقاومت در برابر رسوب گیری و الزامات نگهداری دارد.

فیلم پر کنید

پرکننده فیلم شامل ورق‌های PVC نازک، موج‌دار یا بافتی است که در بلوک‌های بسته‌بندی نزدیک چیده شده‌اند که آب به صورت یک لایه نازک روی سطوح ورق جریان می‌یابد. سطح بزرگ ایجاد شده توسط لایه‌های آب نازک در مجاورت جریان هوا باعث می‌شود که فیلم به کارآمدترین نوع پرکننده از نظر حرارتی پر شود - انتقال حرارت بیشتر در واحد حجم نسبت به هر جایگزین. پر کردن فیلم انتخاب استاندارد برای کاربردهای آب تمیز در خنک‌کننده چیلر HVAC، تولید برق، و خنک‌کننده صنعتی سبک است که در آن کیفیت آب می‌تواند از طریق تصفیه شیمیایی حفظ شود. محدودیت آن حساسیت به رسوب است: اگر آب در گردش حامل مواد جامد معلق، رشد بیولوژیکی یا مواد معدنی تشکیل دهنده رسوب باشد، راه های باریک بین صفحات پرکننده فیلم می تواند مسدود شود، جریان هوا و توزیع آب را کاهش داده و در نهایت نیاز به جایگزینی پر شود.

اسپلش پر

Splash fill از میله‌های افقی، نوارها یا ساختارهای شبکه‌ای برای شکستن آب در حال ریزش به قطرات استفاده می‌کند، زیرا آبشار به سمت پایین در منطقه پر می‌رود. فضاهای باز بزرگتر بین عناصر پرکننده پاشش آن را در برابر رسوب مقاوم تر از پر شدن فیلم می کند - مواد جامد معلق، رشد بیولوژیکی و حتی پوسته پوسته شدن متوسط ​​بدون مسدود کردن پر شدن از آن عبور می کنند. Splash Fill انتخاب مناسبی برای برج‌های خنک‌کننده است که آب با مواد جامد معلق بالا، بار بیولوژیکی قابل توجه یا کیفیت پایین آب را مدیریت می‌کنند که نمی‌توان آن را به‌اندازه کافی تنها با عملیات شیمیایی کنترل کرد. راندمان حرارتی کمتر از پر کردن فیلم برای حجم پرکننده معادل است، بنابراین برج‌های پرکننده اسپلش از نظر فیزیکی برای یک وظیفه دفع حرارت معین بزرگ‌تر هستند، اما قابلیت اطمینان آن‌ها در شرایط دشوار کیفیت آب اغلب بیشتر از مجازات اندازه است.

پرکن هیبرید

ترتیبات پرکننده هیبریدی یک بخش پایینی از پرکننده اسپلش را با بخش بالایی از پرکننده فیلم در همان برج ترکیب می‌کنند. منطقه پر شدن اسپلش در پایین، چالش‌های اولیه کیفیت آب را برطرف می‌کند - شکستن مواد جامد وارد شده با آب - در حالی که منطقه پر شدن لایه بالای آن، بازده حرارتی مورد نیاز برای رسیدن به دمای نزدیک مورد نیاز را فراهم می‌کند. پرکننده هیبریدی به طور فزاینده ای به عنوان یک مصالحه عملی در کاربردهایی استفاده می شود که کیفیت آب متغیر یا نسبتاً چالش برانگیز است و مقاومت در برابر رسوب گیری بهتری نسبت به پر کردن تمام لایه ها بدون جریمه عملکرد حرارتی کامل پر کردن تمام اسپلش ایجاد می کند.

تصفیه آب برج خنک کننده: اگر از آن صرف نظر کنید چه اتفاقی می افتد؟

تصفیه آب برای هیچ برج خنک کننده عملیاتی اختیاری نیست - این یک نیاز عملیاتی اصلی است که عملکرد طولانی مدت، قابلیت اطمینان و ایمنی سیستم را تعیین می کند. ترکیبی از تبخیر مداوم آب، دمای گرم، قرار گرفتن در معرض نور خورشید و آلودگی هوا، شرایطی را ایجاد می‌کند که در غیاب یک برنامه تصفیه مدیریت شده، به طور فعال تشکیل رسوب، خوردگی و رشد بیولوژیکی را افزایش می‌دهد.

رسوبات و رسوبات معدنی

همانطور که آب از برج خنک کننده تبخیر می شود، مواد معدنی محلول - در درجه اول کربنات کلسیم، سولفات کلسیم و سیلیس - در آب در گردش باقی مانده متمرکز می شوند. هنگامی که غلظت به حد اشباع می رسد، این مواد معدنی از محلول خارج شده و به صورت رسوب بر روی سطوح انتقال حرارت، محیط پر، دیواره های حوضه و نازل های توزیع رسوب می کنند. حتی رسوبات با مقیاس نازک (1-2 میلی متر) روی سطوح مبدل حرارتی به طور قابل توجهی بازده انتقال حرارت را کاهش می دهد، دمای فرآیند و مصرف انرژی را افزایش می دهد. کنترل مقیاس نیاز به مدیریت چرخه های غلظت از طریق دمیدن دارد - تخلیه دوره ای بخشی از آب در گردش غلیظ و جایگزینی آن با آب آرایشی تازه - همراه با درمان شیمیایی بازدارنده رسوب که مواد معدنی را در محلول در غلظت های بالا نگه می دارد.

خوردگی

ترکیبی از اکسیژن محلول، دمای بالا، pH پایین ناشی از جذب CO2، و یون‌های کلرید از آب آرایشی، یک محیط خورنده برای اجزای فلزی در سیستم برج خنک‌کننده ایجاد می‌کند - به ویژه حوضچه‌های فولادی، لوله‌ها و لوله‌های مبدل حرارتی. بازدارنده های خوردگی - معمولاً ترکیبات مبتنی بر مولیبدات، فسفونات یا آزول بسته به فلزات موجود در سیستم - به آب در گردش اضافه می شوند تا یک لایه محافظ روی سطوح فلزی تشکیل دهند. حفظ باقیمانده بازدارنده صحیح از طریق نظارت و دوز منظم برای محافظت از تجهیزات سرمایه و جلوگیری از خرابی زودرس اجزای سیستم ضروری است.

رشد بیولوژیکی و خطر لژیونلا

آب برج خنک کننده گرم و غنی از مواد مغذی محیطی ایده آل برای رشد باکتری ها، جلبک ها و میکروارگانیسم های تشکیل دهنده بیوفیلم است. نگرانی ویژه لژیونلا پنوموفیلا - باکتری مسئول بیماری لژیونرها - است که در دمای آب بین 20 تا 45 درجه سانتیگراد رشد می کند و می تواند در رانش آئروسل از یک برج خنک کننده در حال کار پراکنده شود و باعث بیماری جدی تنفسی در افراد نزدیک شود. کنترل لژیونلا یک الزام قانونی در بسیاری از حوزه های قضایی است و مستلزم یک برنامه مدیریت رسمی آب از جمله تصفیه بیوسید (معمولاً با بیوسیدهای اکسید کننده و غیر اکسید کننده متناوب)، نظارت منظم بر تعداد باکتری ها، تمیز کردن فیزیکی و ضد عفونی برج در فواصل زمانی مشخص، و ارزیابی های ریسک مستند است. بی توجهی به تصفیه بیولوژیکی برج خنک کننده نه تنها یک مشکل عملیاتی است، بلکه یک موضوع بهداشت عمومی و مسئولیت قانونی است.

معیارهای انتخاب کلید هنگام تعیین یک برج خنک کننده

انتخاب برج خنک کننده برای یک کاربرد خاص مستلزم تعریف وظیفه حرارتی و شرایط محیطی با دقت کافی است تا به سازنده برج اجازه دهد تا تجهیزات را به درستی اندازه کند. برج های کم اندازه نمی توانند به دمای آب سرد مورد نیاز دست یابند که باعث افزایش دمای فرآیند و کاهش راندمان چیلر یا تجهیزات فرآیند می شود. برج های بزرگ هزینه سرمایه را هدر می دهند و فضای بیشتری را اشغال می کنند. پارامترهای زیر مشخصات حرارتی را برای هر انتخاب برج خنک کننده تعریف می کند.

• وظیفه دفع حرارت (کیلووات یا تن تبرید): کل نرخ گرمایی که برج باید از آب در گردش خارج کند. برای کاربردهای چیلر، این شامل ظرفیت خنک کننده چیلر و ورودی گرمای کمپرسور می شود - معمولاً 1.25 تا 1.35 برابر ظرفیت خنک کننده چیلر در کیلووات.
• دمای آب گرم (HWT): دمای آب گرم ورودی به برج خنک کننده از فرآیند یا کندانسور. این دمایی است که باید توسط برج کاهش یابد.
• دمای آب سرد (CWT): دمای مورد نظر آب خنک شده که از حوضه برج خارج می شود و به فرآیند باز می گردد. تفاوت بین HWT و CWT در محدوده است - معمولاً 5 درجه سانتیگراد تا 10 درجه سانتیگراد برای برنامه های HVAC.
• طراحی دمای لامپ مرطوب: دمای لامپ مرطوب هوای محیط در شرایط طراحی - معمولاً اوج دمای لامپ مرطوب تابستانی در محل نصب. تفاوت بین CWT و دمای لامپ مرطوب طراحی، رویکردی است که تعیین می کند وظیفه خنک کننده چقدر دشوار است. رویکردهای کوچک (3 تا 5 درجه سانتیگراد) به برجهای بزرگتر و گرانتر نسبت به رویکردهای بزرگتر (8 تا 10 درجه سانتیگراد) نیاز دارند.
• نرخ جریان آب (m³/hr یا GPM): جریان حجمی آب در گردش از طریق برج که توسط وظیفه گرمایی و محدوده دما تعیین می شود.
• محدودیت های سایت: ردپای موجود، محدودیت‌های ارتفاع، نزدیکی به ورودی‌های هوا یا مناطق اشغال شده (برای ملاحظات سر و صدا و رانش)، محدودیت‌های بارگذاری ساختاری، و جهت باد غالب، همگی بر انتخاب نوع و محل برج تأثیر می‌گذارند.
• کیفیت آب: سختی آب آرایشی، محتوای سیلیس، سطوح کلرید و چرخه های غلظت مورد نظر انتخاب نوع پرکننده، مواد ساخت و ساز و برنامه تصفیه آب مورد نیاز را تعیین می کند.

کارهای تعمیر و نگهداری معمولی که برج خنک کننده را کارآمد نگه می دارد

برج خنک‌کننده‌ای که به‌طور منظم نگهداری نمی‌شود هم از نظر عملکرد حرارتی و هم از نظر قابلیت اطمینان مکانیکی بدتر می‌شود و پیامدهای آن در طول زمان پیچیده می‌شود - مقیاس انتقال حرارت را کاهش می‌دهد، پر شدن آلوده مصرف برق فن را افزایش می‌دهد، اجزای خورده از کار می‌افتند و رشد بیولوژیکی خطراتی برای سلامتی ایجاد می‌کند. یک برنامه تعمیر و نگهداری ساختاریافته از همه این نتایج جلوگیری می کند و عمر سرویس تجهیزات را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

• تمیز کردن حوضچه: رسوبات، رشد بیولوژیکی و زباله ها در حوضه آب سرد انباشته می شوند و به منبع غذایی برای باکتری ها تبدیل می شوند. تمیز کردن حوضه - حذف رسوبات انباشته شده، سطوح شستشو، و بازرسی یکپارچگی حوضه - باید حداقل سالیانه و بیشتر در محیط های پر رسوب انجام شود.
• بازرسی و تمیز کردن پر: پر شدن فیلم باید سالانه از نظر رسوبات رسوبی، رسوب بیولوژیکی و آسیب فیزیکی بازرسی شود. بخش‌های پر آلوده به شدت عملکرد حرارتی و جریان هوا را کاهش می‌دهند و ممکن است نیاز به تمیز کردن با آب پرفشار یا در موارد شدید تعویض شوند.
• بازرسی سیستم توزیع: نازل های اسپری و حوضچه های توزیع باید از نظر انسداد، آسیب و توزیع مناسب جریان بررسی شوند. توزیع نامناسب آب در سراسر پر، عملکرد حرارتی را کاهش می دهد و رسوب موضعی را در مناطقی که کمتر خیس می شود تسریع می کند.
• نگهداری فن و درایو: تیغه های فن باید از نظر آسیب دیدگی و قوام زمین بازرسی شوند. تسمه‌های محرک (در صورت وجود) برای سایش و کشش بررسی می‌شوند. گیربکس های روغن کاری شده بر اساس برنامه های سازنده؛ و کشش جریان موتور برای تشخیص سایش یاتاقان یا تغییرات بارگذاری آیرودینامیکی که نشان دهنده رسوب پر شدن است، نظارت می شود.
• حذف کننده های دریفت: این اجزا که قطرات آب را از هوای خروجی می گیرند تا از دست دادن آب و تخلیه آئروسل به حداقل برسد، باید از نظر یکپارچگی فیزیکی و نشستن مناسب بررسی شوند. حذف کننده های رانش آسیب دیده یا از دست رفته مصرف آب را افزایش می دهد، به تشکیل ستون های قابل مشاهده کمک می کند، و - به طور بحرانی - پراکندگی هر گونه آلاینده بیولوژیکی را در آب در حال گردش به محیط اطراف افزایش می دهد.
• پایش کیفیت آب: رسانایی (به عنوان نماینده غلظت جامدات محلول)، pH، باقیمانده‌های بیوسید، سطوح بازدارنده، و تعداد میکروبیولوژیکی باید در فرکانس‌های تعریف‌شده توسط برنامه مدیریت آب - معمولاً هفتگی برای پارامترهای شیمیایی و ماهانه یا سه‌ماهه برای آزمایش‌های میکروبیولوژیکی، با آزمایش‌های مکرر در دوره‌های پرخطر بررسی شوند.